3 февруари 2026 | 19:00
Национална галерија I Мала Станица, Скопје
– книгата и настанот се на англиски јазик –
Во рамки на КРИК фестивал 2026, Контрпаункт ве поканува на перформативна презентација на поетската авторска колаборативна книга на Артан Садику и Станимир Панајотов :: Dark Becomings:: (Vienna & Skopje: transversal texts & Kontrapunkt, 2025).
“but I stand alone and drag my steps
and move chaotically with no direction
but there is no path only stubbornness”
:: Dark Becomings :: сметаме дека е нешто што не треба да се објаснува, туку да се активира. Токму затоа сакаме да го одбегнеме конвенционалниот промотивен формат.
Нема говорници што ќе ја „презентират“ книгата. Нема церемонијална пофалба. Нема растојание помеѓу авторот, читателот и публиката.
:: Dark Becomings :: е колаборативна поезија на двајца пријатели, поети и теоретичари – Артан Садику и Станимир Панајотов. Напишана е како „френетична“ практика на меѓусебно уредување, взаемно пишување и „пробивање“ на знаењата на јазикот: пробивање на јазичните навики, јазичните статични сигурности, јазичните автоматизми. Тоа е експеримент во растворање на границите на поетската форма, но со постојана, консолидирана естетска визија што се потпира на традицијата на поетиката и филозофијата на „ексцесот“ со порив темнината да не се постави како тема, туку како јадро на „постанување“.
Книгата е составена од четири „постанувања“, секое структурирано како октагон од песни, движејќи се низ просторите на темнината помеѓу: Време и уништување / Афект и неуспех / Извиткување и судир / Конечност и очај. Овие песни „имплодираат однатре“ – лични и колективни приказни за не/афект во време на скапан капитал, оставајќи траги од теоретски соседни, но естетски индексирани линии на лет.
РИТУАЛОТ:
Вечерта во Мала Станица е замислена како изведба на книгата: текстот ќе биде проектиран на ѕидовите низ две поврзани галериски простории (отворени една кон друга). Темни, дрон звучни пејзажи ќе го проникнат просторот – постојани, угнетувачки, генеративни – како подземен нерв.
Посетителите ќе бидат поканети да влезат во читањето на текстот – да пристапат, да земат фрагмент, да го изговорат, да го прекинат, да се преклопат со друго читање и да создадат какофонија од гласови што не е „хармонизирана“, туку се акумулира, се судира, се задушува и се отвора.
Ова не е „отворен микрофон“ за индивидуална самопромоција. Ова е колективен мотор: поетска машина што го тестира прагот помеѓу шепотењето и викањето, помеѓу интимното и политичкото, помеѓу желбата и распаѓањето. Така, навистина не е важно кои сте вие или ние.
Повеќе гласови може да се издигнат истовремено – создавајќи пречки, вишок, темна мултипликација. Некои ќе читаат сами. Некои ќе се преклопуваат. Некои само ќе бидат сведоци на прелевањето.
Ако темнината е метод, тогаш методот е: да се чита заедно, до точката каде што „јас“ повеќе не е сопственик на гласот.
Неуспехот е очекуван. Неуспехот е формата. Формата го следи неуспехот.
“we shall remain invisible, and we shall hide
along the route, along the despair”
ВРЕМЕТРАЕЊЕ: 45-60 минути континуирано потопување.
Музички права: krāllār, “Twin Cities” (from V.A., XE35 Skyline Access, Osijek, Croatia: Xtematic/Xernex, 2015). Повеќе за неговата работа можете да најдете и поддржите тука: https://krallar.bandcamp.com.
Изданието на книгата ќе биде достапно на лице место. Дојдете не да слушнете „промоција“, туку да го изведете текстот. Бесплатната PDF верзија е достапна тука: https://transversal.at/books/dark-becomings.
***
Размисли за книгата:
:: Како корморан што се издига од ловот, овие „постанувања“ излегуваат од бездната на доцната модерност само за да се вратат во празнината на мртвата историја. Садику и Панајотов се гледачи во темнината, а формите што ги наоѓаат за да ни ги олеснат остануваат раскошно неосветлени, обвиткани во оникс. Како оние суштества што живеат во оловниот Стикс евоциран од Бодлер, нивните „широки очи од фосфор / ја поцрнуваат дури и ноќта“. Она што овие песни ветуваат не е искупување, туку премин низ непоправливото, каде што желбата и очајот се незабележливи и каде што нивната конвергенција ја пренесува силата на невозможните факти.::
— Нејтан Браун, Катедра за истражување на Канада по поетика, Универзитет Конкордија, преведувач на Бодлеровата „Цвеќиња на злото“ (Версо, 2024), автор на „Рационалистички емпиризам: Теорија на спекулативна критика“.
:: Ова се песни исткаени во здивот на никогашто. Ги читам како дебата на два духа чии слатки и токсични духови се доволно силни за да се кондензираат во тело што лебди во воздухот. Неговата глава е обвиткана во темнина, покажувајќи ја чистата негативност на трансформацијата, дека ништо всушност не се менува. Постанувањето е несоодветно. Прочитајте ги тивко за да видите дека телото има ваша сопствена форма. Чекај, тоа е твојот одраз. Не – тоа си ти. И така дебатата се смирува во трошење на една совршено бескорисна, апсолутна вистина: никогаш не мораше да бидеш некој.::
— Никола Маскиандаро, професор по англиски јазик на колеџот Бруклин, Градски универзитет во Њујорк
***
Артан Садику е слободен мислител и анархистички активист од Скопјe, со интерес за идеи за субјективација, политичка економија, квир размислување и радикални практики во политиката и уметноста. Повеќе од 20 години е активен во разни автономни активистички иницијативи и независни културни проекти во Скопјe и на Балканот. Неговата најнова книга е на тема „Субјект(ивна) политика“, а моментално пишува за сексуалноста.
Станимир Панајотов е постдокторант на Софискиот универзитет и предавач на Универзитетот во Пловдив. Претходно, предавал филозофија и културолошки студии (Тјумен, 2021–2023), бил постдокторски истражувач во Центарот за напредни студии во Софија (2020–2021) и држел разни курсеви по хуманистички науки во Будимпешта, Ерусалим, Скопје и Софија (2011–2020). Неговата прва монографија, Feminist Theory of Disembodiment, ќе биде објавена во 2026 година (Anthem Press), и е автор на две книги поезија на бугарски јазик: Аксиома и тага (Metheor, 2020) и Бог vs F31 (Ars/Scribens, 2013; второ издание: Black Flamingo Publishing, 2021).
Споделено на: февруари 9, 2026 во 1:57 am